A ranar 22 ga watan Oktoba, 1884, wakilan ƙasashe daban-daban na duniya suka amince da zaɓen layin Greenwich da ke birnin London na ƙasar Ingila a matsayin layin digiri na sifili (Prime Meridian), wanda ake amfani da shi wajen auna tsawon wurare a doron ƙasa da tsara tsarin lokaci na duniya.
Wannan shawara ta biyo bayan taron ƙasa da ƙasa da aka gudanar a birnin Washington, D.C., na ƙasar Amurka, a watan Oktoban shekarar 1884, domin samar da tsarin auna taswira da lokaci guda ɗaya da ƙasashen duniya za su iya amfani da shi.
Kafin wannan taro, ƙasashe daban-daban suna amfani da layukan auna taswira da lokutan da suka bambanta, lamarin da ke kawo cikas musamman ga zirga-zirgar jiragen ruwa da jiragen ƙasa da kuma hulɗar kasuwanci tsakanin ƙasashe.
A yayin taron, wakilan ƙasashe 25 sun tattauna kan layin da ya fi dacewa a zaɓa. Daga ƙarshe, yawancin wakilan sun amince da Greenwich saboda tuni yawancin jiragen ruwa da masu tsara taswirori suka saba amfani da shi.
Zaɓen Greenwich ya zama muhimmin mataki wajen samar da tsarin auna dogon layi da kuma daidaita lokaci a sassa daban-daban na duniya. Daga baya, wannan tsari ya taimaka wajen bunƙasa tsarin shiyyoyin lokaci, wanda ke ba da damar sanin bambancin lokaci tsakanin ƙasashe.
Ko da yake tsarin lissafin lokaci ya samu ci gaba sakamakon fasahar zamani, Greenwich har yanzu yana da muhimmiyar rawa a tarihin da tsarin auna wurare a duniya.
Wannan lamari ya kasance ɗaya daga cikin manyan matakan da suka taimaka wajen daidaita harkokin sufuri, sadarwa da kasuwanci a duniya.
